مشارکت های کلیدی در مدل کسب و کار

ارتباطات ,

مدیریت

8 اکتبر, 2017

این بخش بیانگر مجموعه ای از شرکا و تامین کنندگان و توزیع کنندگانی که نیاز هستند تا کسب و کار جریان داشته باشد.

سازمان ها بنا به دلایل بسیاری از شرکا استفاده می کنند، و حتی این شراکت ها هسته مرکزی بسیاری از کسب و کار ها شده. سازمان ها به منظور بهینه سازی مدل کسب و کار خود، کاهش ریسک و یا اخذ منابع به ایجاد شراکت می پردازند.

در حالت کلی چهار نوع شراکت وجود دارد :

  • همکاری راهبردی مابین شرکت هایی که با هم رقابتی ندارند.
  • مشارکت راهبردی رقبا به منظور ایجاد یک برنامه برد – برد.
  • سرمایه گذاری مشترک دو یا چند شریک به منظور پیشبرد کسب و کار جدید.
  • شراکت فروشنده – خریدار با منظور تامین نیازهای سازمان.

برخی از سوالاتی که برای کشف شرکای کلیدی مطرح می شود به شرح زیر است :

  • شرکای کلیدی شما چه کسانی هستند ؟
  • تامین کنندگان کلیدی شما چه کسانی هستند ؟
  • چه منابعی را از شرکا دریافت می شوند ؟
  • شرکا چه فعالیت های کلیدی را انجام می دهند ؟

معمولا انگیزه های ایجاد شراکت اینها هستند :

بهینه سازی و اقتصاد مقیاس (کاهش هزینه های تولید متناسب با بالا رفتن میزان تولید ) :
گونه متداول تر شراکت، مشارکت خریدار – تامین کننده است که با هدف بهینه سازی تامین منابع و فعالیت ها ایجاد می شود. خیلی غیر منطقی به نظر می رسد که یک سازمان این امکان را داشته باش تا همه فعالیت ها و منابع مورد نیازش را خودش تامین کند. این شراکت معمولا برای کاهش هزینه ها، برون سپاری و یا اشتراک زیرساخت ها ایجاد می شود.

کاهش ریسک و عدم قطعیت :
مشارکت ها این امکان را دارند تا ریسک ها را در فضای رقابتی که مهم ترین خصوصیت آن عدم قطعیت است کاهش دهند. امروزه ایجاد همکاری بین کمپانی هایی که در یک زمینه خاص با هم شراکت می کنند و در زمینه های دیگر با هم رقابت دارند اتفاقی طبیعی است. برای مثال فرمت دیسک نوری های “بلو – ری” با همکاری شرکت های تولید کننده وسایل مصرفی الکترونیکی، کامپیوتر های شخصی و تولیدکنندگان رسانه ای بوجود آمد. همکاری این شرکت ها برای عرضه این تکنولوژی به بازار بوده اما رقابت آنها برای فروش محصولات خود، که مرتبط با همین تکنولوژی هستند، همچنان وجود دارد.

اکتساب منابع یا فعالیت هایی خاص :
تعداد کمی از سازمان ها هستند که همه منابع و فعالیت هایی که در مدل کسب و کار آنها توصیف شده، خودشان تقبل می کنند. در عوض سازمان ها سعی می کنند قابلیت های خودشان را برای مشارکت در منابع و فعالیت های سازمان های دیگر افزایش دهند. این گونه شراکت ها معمولا با انگیزه هایی همچون جذب دانش، لایسنس یا دسترسی بهتر به مشتریان بوجود می آیند. برای مثال یک سازمان تولید تلفن همراه، سیستم عامل گوشی های خود را از شرکت های دیگر تهیه می کند یا شرکت های بیمه برای فروش محصولات خود ترجیح می دهد این کار را به نمایندگی های خصوصی واگذار کند تا خودش شبکه فروش ایجاد نماید.